17 - از ابى بن كعب منقول است كه مىخواند : « كلما اضاء لهم مشوا فيه : مروا فيه سعوا فيه « 1 » » . 18 - ابن مسعود يا ابو درداء - راغب اين قضيه را به ابن عباس نسبت مىدهد - به مردى تعليم مىداد : « إِنَّ شَجَرَةَ الزَّقُّومِ طَعامُ الْأَثِيمِ » آن مرد گفت : « طعام اليتيم » . هر چه كرد زبان مرد براى گفتن « اثيم » نمىگشت . ابن مسعود - يا ابو درداء - به او گفت : آيا مىتوانى بگويى : « طعام الفاجر » گفت : آرى . ابن مسعود گفت : پس همان را بگو و بعد گفت : غلط نيست كه به جاى : « عليم ، حكيم » خوانده شود . بلكه غلط آن است كه آيه « رحمت » در جاى آيهء « عذاب » قرار گيرد « 2 » . 19 - ابن مسعود مىخواند : « ان كانت الا ( زقية ) واحدة » به جاى « صيحة . . . « 3 » » . 20 - و باز ابن مسعود مىخواند : « انى نذرت للرحمن صمتا » ، به جاى : « صوما » « 4 » . 21 - و السارق و السارقة فاقطعوا ( ايمانهما ) « 5 » به جاى : « ايديهما » . 22 - « و ايقن أن الفراق » به جاى : « ظن « 6 » » . 23 - قرائتى از ابى بن كعب به اين صورت : « اخرجنا لهم دابة من الأرض تنبؤهم » به جاى : « تكلمهم » « 7 » .

--> ( 1 ) تفسير القرآن العظيم / ابن كثير ، ج 4 ، ص 22 از ( ذيل صفحه ) البرهان / زركشى ، ج 1 ، ص 221 . مناهل العرفان ، ج 1 ، ص 167 . التمهيد ، ج 2 ، ص 103 . الاتقان ، ج 1 ، ص 47 . و الجامع الاحكام القرآن ، ج 1 ، ص 42 . ( 2 ) تفسير كبير / رازى ، ج 1 ، ص 213 . التمهيد ، ج 2 ، ص 102 . مناهل العرفان ، ج 1 ، ص 180 . البرهان / زركشى ، ج 1 ، ص 222 . بحوث فى تاريخ القرآن و علومه ، ص 156 . الاتقان ، ج 1 ، ص 47 . به نقل از : فضائل ابى عبيد . جامع البيان / طبرى ، ج 25 ، ص 75 . البيان ، ص 197 . المصنف ، ج 3 ، ص 364 . و محاضرات الادباء ، ج 2 ، جزء 4 ، ص 434 . كنز العمال ، ج 2 ، ص 388 به نقل از : ديلمى همين ماجرا را به پيامبر - ص - نسبت مىدهد . ( 3 ) التبيان ، ج 1 ، ص 8 . البرهان / زركشى ، ج 1 ، ص 335 . البيان ، ص 196 . تفسير طبرى ، ج 1 ، ص 18 . التمهيد ، ج 2 ، ص 108 . الكشاف ، ج 4 ص 13 . و النشر ، ج 1 ، ص 27 . ( 4 ) التمهيد ، ج 2 ، ص 103 . به نقل از : تذكرة الحفاظ ، ج 1 ، ص 340 . ( 5 ) البرهان / زركشى ، ج 1 ، ص 336 . و محاضرات الادباء ، ج 2 ، جزء 4 ، ص 434 . ( 6 ) البرهان / زركشى ، ج 1 ، ص 337 . ( 7 ) همان مدرك ، ص 338 .